Büyüyen Çocuk
Tüm yazılar bilgilendirme amaçlıdır. Tedavi klinik değerlendirme yapıldıktan sonra kişiye özel uygulanmalıdır.
Büyüyen Çocuk
Çocuk, var olma, geleceğini güvence altına alma çabası içinde yaşamak isteyen bir organizmadır. Çocuk doğumdan itibaren bakım verenle yakın ilişki içerisindedir. Kişiliğin gelişiminde kalıtım ve ailenin tutumu önemlidir. Üç yaşından sonra bedenini ve genellikle bakım veren olan anne babayı kendi dışında ayrı bireyler olarak algılasa da yaşamak için onlara bağımlıdır. Varoluşunu sürdürmek için desteğe ihtiyaç duyar. Bu desteğin devam edip etmeyeceğini bakım verenin sevgisinde arar. Sevgi aynı zamanda ona bir değeri olduğunu, önemsendiğini hissettirir. Bakım verenin davranışlarını seviyor ya da sevmiyor olarak değerlendirir. Çocuğun kısıtlı algılaması vardır. Bakım verenin kendisiyle ilişkisi dışındaki ilişkileri algılayamamaktadır. Bakım verenin her davranışının kendisiyle ilgili olduğunu düşünür. Zekası yüksek olan çocuklar her işareti daha kolay saptadığından daha çok etkilenirler. Çocuk sevgisiz kalınca sevgiyi alamadığı için öfke; varlığını sürdüremeyeceği, yok olacağıyla ilgili kaygı, kendi değer duygusunu kaybetmesiyle ilgili üzüntü hisseder. Ne olursa olsun çocuk bakım verenin beklentilerini yerine getirerek sevgiyi almaya çalışır. Kaygı, öfke, üzüntüsünü bastırarak kendi duygularından kaçar. Asıl önemli olan bunları sadece bastırması değil, iç dünyasından gelen tepkileri bir tehlike olarak algılayıp onlardan uzaklaşmasıdır. Böylece kendine yabancılaşmanın ilk temeli atılmış olur.
.

